Maar man toch wat een gepruts is dat. Eigen schuld wel. Want erg nauwkeurig knippen doe ik niet. Ik gok de cm naadwaarde. Meestal komt dit overeen, soms niet. Dan denk ik ... Ik corrigeer dat wel met de overlock of bij het stikken ... Maar dat is ook niet altijd het geval.
Mijn gevoel zei me de Decovil niet te strijken in de naadwaarde, waardoor ik dacht beter te stikken. Maar dan moet je dus wel goed knippen. Niet dus.
Plooien, losmaken, stikken, losmaken, stikken ... Pfffff niet te doen. En ondertussen tientallen speldjes die me overvallen met het geprik. Want die steken omhoog in die dikke laag.
Uiteindelijk twijfelde ik enorm om dit als geboortecadeautje te geven, maar ik had er te lang aan gewerkt om het niet te doen. De tas werd voorzien van een S, voor kleine Senne. Een S met een sterretje uit/in. Want kleine Senne heeft een grote zus, een beetje verder. En dus in de buik van de S, zit een klein sterretje.
Hier zie je goed het gebroddel. Die Decovil was veel te sterk voor de tas. Ik kreeg die niet mooi in vorm.
Hij kreeg ook een autootje en een bal. De mama wat pleisters en zakdoeken. ... Van meisjesmama naar jongensnama ...ik vond dat aanpassen ...
En nu op naar de volgende cadeautjes ...
