Jarig, jarig, jarig

Of hij dat nu wilde of niet. Aan det verjaren kon hij niet ontsnappen. Kleine meneer werd afgelopen zondag 3. En het werd een reeksje van feesten. De klasbeer kwam ook logeren, al bleef die meer kn de zak zitten dan wat anders. Want ... Echt vriendjes is hij niet met knuffeldieren.

Hij had 1 wens ... Een dinokroon. En die kreeg hij. Gelukkig kon iemand mij depanneren met een dinostofje. Want dat vond ik nergens op het Stoffenspektakel... Last minutwerk. En hij heeft de kroon 3 keer 2 minuten opgehad. Tof he ...

Vrijdag gingen we naar zee, op bezoek bij mijn ouders die daar op vakantie waren. Feestje nr 1. Met veeeeeeel mist, veel natte broeken en niet alleen door de zee, koude voeten in de zee en een stralend gezichtje bij het openen van het eerste pakje.

Zaterdag, feestje nr 2. Vrienden, hier thuis. Gezellig. En weer super geslaagde cadeautjes.

Zondag, feestje nr 3. Toen liet hij het ganse gezin wachten, tot 11u, want meneer sliep uit. Je moet het maar kunnen als 3- jarige. Met veel cadeautjes van familie en weer allemaal geslaagd. En dan ..

Maandag, klasfeestje op school. En daar zag hij enorm tegenop. Want die verjaardagsstoel zag hij niet zitten en zingen voor hem ... Dat mag ook niet. Mochten wij ook niet de afgelopen dagen. De kinderen kregen allemaal een autootje die deels genaaid werden in de Tiroolse bergen. Van een restje stof maakte ik een zakje voor de autootjes. Die hij fier de klas binnenbracht. Normaal moesten er 3 sleutelsnoepjes opgehangen worden, maar die waren nergens meer te vinden. Jammer ... Want nu hingen er 3 kersensnoepjes aan de autootjes ... 

En nu is hij dus 3 en dat vind hij 'cool' maar uit de fase ' ik ben 2 en ik zeg neen' zijn we nog niet uit. Al is het nu 'ik ben 3 en doe het nie!'

Aangekomen ...

Ondertussen zitten we in de Oostenrijkse bergen. Het ritje ging wonderbaarlijk goed. De kinderen lagen meteen te slapen. Dus zolang grote meneer bleef rijden ging het vanzelf. Vertrokken rond 21u en tegen 6u gingen we net de Oostenrijkse grens overrijden. Goed gedaan dus. Dan de kinderen gewekt om wat te eten. En daar kregen ze beiden nog een kleine bal om mee te spelen. Tof! ( al is dat ook een vergiftigd geschenk, want binnen mag je niet met een bal spelen, op de autostrade ook niet, in een hotel niet en in het vakantiehuisjes vol postuurtjes, ook niet)

Onze kleine meneer vind de vakantie maar niets, constant hoor ik ' wanneer gaan we naar huis'. Veel tranen en huilen. Kleine dame is in haar sas. Na een zeer slechte ervaring op de skiles, waar ze niet op de kinderen letten en zelfs een skieertje kwijt raakten, besloot grote meneer haar zelf les te geven. En dat gaat goed. Hij was trouwens bij de skiles gebleven, de ganse tijd. Hij was het die de kinderen op het liftje zetten en recht hielp. Schandalig wel. Want je wil niet weten wat zo'n skiles eigenlijk kost.

Nu zitten we al 2 dagen op een andere berg, waar het er qua les heel wat beter aan toe gaat.

Vandaag blijft kleine meneer thuis, bij moeke en voke. Hij was content. Kleine dame en grote meneer zijn gaan skieen en ik ... Zit met Ipad en het uitdeelcadeautje, wat ik nog moet naaien, buiten aan een tafeltje, in de koude ... . Maar het sneeuwt ... En dan ben ik in mijn nopjes ...